İçeriğe geç

Kanıt

Bir ajanın ne olduğunu göstermek için geride bırakabildikleri ve bunun bir uygulamanın içinde nasıl göründüğü.

record, action olarak start (file, maxSeconds, varsayılan 1.800) ve stop alır; cihaz başına bir kayıt. Kayıt, onu başlatan süreçten uzun yaşar; bu yüzden appdyno record start ve appdyno record stop iki ayrı komut olarak çalışır. Bir oturumun sonu, oturumun çalışır bıraktığı bir kaydı durdurur.

stop dosyayı okur; oynatılamayan bir dosya nedenini söyleyen bir rettir (bitmeden öldürülen bir kaydedici hiç index bırakmaz). Yanıt dosyanın ne kadar oynadığını, karelerini ve boyutunu verir.

nasıl bilinmesi gerekenler
Android cihazda screenrecord, çalıştırma başına 3 dakika, 4 Mbps çalıştırmalar, kareleri kopyalanarak, hiçbir bağımlılık olmadan tek bir videoda birleştirilir; her birleşme noktasında bir an kaybolur. Bir kodlayıcı değişikliğinin birleştirilemez yaptığı çalıştırmalar name-1.mp4, name-2.mp4 olarak kalır ve yanıt bunu söyler
simülatör simctl io recordVideo --codec=h264, bir QuickTime .mov bir kare yalnızca ekran değiştiğinde yazılır, bu yüzden durgun bir ekran az kare verir; yanıtın verdiği süre, dosyanın son karesinin ötesine kadar ne kadar oynadığıdır
iPhone kendi yayını, ikinci bir kodlama olmadan bir filme telefonun kendi boyutunda HEVC 4:4:4, bir anahtar kareden itibaren; yayını olmayan bir build devicectl device capture screen-record kullanır, bunu her telefon sunmaz

report start (dir) o andan itibaren her çağrıyı saklar: argümanlarını, yanıtını ve düz bir okuma olmayan her şeyden sonra ekranı ve onun bir görüntüsünü. stop o klasöre, bu arada kaydedilen videoyla, uygulamanın loguyla, çökmeleriyle ve alınan ölçümlerle birlikte index.html yazar. Bir oturumun sonu da yazar. write onu herhangi bir anda yazar; start olmadan ise ekranın o anki halinin raporudur.

Sayfa hiçbir şey yüklemez: betiği yoktur ve içerik politikası yalnızca kendi klasörüne izin verir. Listelenen gizli değerler ve kimlik bilgisine benzeyen her şey bütün metinlerde gizlenir. Yazılan metin ve bir şeyi adlandırdığı bilinmeyen her argüman uzunluğuyla gösterilir. Bir öğenin gizli bir değer tuttuğu ya da parola alanı olduğu yerde görüntünün üstü boyanır; üstü boyanamıyorsa görüntü dışarıda bırakılır. Arkasında öğe olmadan çizilen metin ayırt edilemez ve bir videonun üstü boyanmaz.

report timeline, ardından yolculuk, ardından report stop, raporun yanına timeline.html yazar: video, dokunuşlar, kareler, istekler, log ve bellek tek bir saatte, gönderilebilecek tek bir dosyada. report flight, bir uygulamanın son saniyelerini tutar ve bir çökmede ya da takılmada kaydeder. Terminalden: appdyno timeline ve appdyno flight. Bkz. performans başvurusunda Tek bir zaman çizelgesi; dosyayı göndermeden önce içinde ne olduğunu da orada söyler.

Terminal window
appdyno perf survey --app A [--device S] # o cihazdaki her ölçüm sırayla, sonra sayfa
appdyno perf dashboard [--app A] [--out dir] [--open] # yalnızca sayfa, saklananlardan

Bir uygulamanın bütün cihazlarınızdaki performansı tek sayfada: neyin ilgi beklediği, Google Play’in yavaş ya da donmuş oturum sayacağı şey (burada tek bir oturum, kullanıcılar arasında bir oran değil), cihaza göre her ölçüm (en yeni değeri; bir tahminse ya da gürültü altında alındıysa işaretli, ya da o cihazın onu neden okuyamadığı) ve her birinin baseline bandı ve bütçesiyle eğilimi.

Bir emülatörün ya da simülatörün sayılarının bu Mac’e göre olduğunu ve gerçek kare hızlarının, donmuş karelerin, takılmaların ve enerjinin bir telefon gerektirdiğini söyler. Bir sayı bir cihazda başka bir şey anlatıyorsa neyi anlattığını söyler: bir simülatörün kareleri ana thread’in temposudur, enerjisi de bu Mac’inkidir. Bir uygulama için hiçbir telefon ölçülmemişse bunun komutunu verir.

Sayfa <measurements dir>/dashboard/index.html dosyasıdır, saklanan her çalıştırmadan sonra yeniden yazılır ve açık bir sayfa kendini yeniden yükler. Sunucu yoktur: betiği olmayan, hiçbir şey yüklemeyen tek bir dosya. action: dashboard ile perf_compare de onu yazar, Mac uygulamasındaki Gösterge Panelini Aç da onu açar. Bkz. performans başvurusunda Dashboard.

Okunacak başka şeyler, her biri performans başvurusunda:

  • perf_snapshot also: surface, gfxinfo’nun hiç görmediği bir SurfaceView’un ya da bir oyunun karelerini Google Play’in yavaş oturumlarına karşı okur.
  • baselineProfile: true ile perf_launch, bir Android release build’i için Baseline Profile’ının APK’da olup olmadığını, uygulanıp uygulanmadığını ve onunla ve onsuz soğuk açılışlarda ne kazandırdığını söyler: Bir Baseline Profile.
  • perf_snapshot also: battery, bir Android uygulamasının pil sinyallerini verir: etikete göre wake lock’lar, uyanmalar ve job’lar; güç modeli olmadan.
  • perf_snapshot also: anonMemory, belleğini Google Play’in değerlendirdiği haliyle verir: süreç durumuna göre anon RSS ve swap, bir de bitmap’ler.
  • perf_snapshot also: startInfo, Android 15’ten itibaren uygulamanın en son neden başladığını söyler.
  • perf_trace, yavaş karelerin ve donmaların neden yavaş olduğunu söyler.
  • perf_compare action: functions, iki profil arasında hangi fonksiyonların kaydığını söyler.

network paths, her yolun bu cihazda neyi gördüğünü, görmüyorsa nedenini söyler. start birini seçer, read ve stop sınırlı bir liste verir.

yol nerede ne görür gövdeler
proxy Android: settings put global http_proxy, bu Mac’teki bir proxy için adb reverse üzerinden; stop’ta ya da oturumun sonunda eski haline döner. Simülatör: Mac’in proxy’sini izler ve bu araç bunu değiştirmez sistem proxy’sini kullanan bir uygulamanın her HTTP isteği; HTTPS için, proxy’niz şifresini çözmedikçe yalnızca host yalnızca proxy’nin dışa aktarımında, yalnızca şifresini çözdüğü yerde
probe simülatör: uygulamaya enjekte edilen bir NSURLProtocol; uygulama yeniden başlar URLSession istekleri: method, URL, durum, süre, boyut. Arka plan oturumları, WKWebView ya da Network.framework değil hayır
bytes Android: dumpsys netstats bir uygulamanın baytları ve paketleri; loopback değil hayır
packets Android 14+: Perfetto’nun android.network_packets’i bir uygulamanın paketleri, uzak porta ve yöne göre, stop’ta okunur hayır

Proxy sizin çalıştırdığınız bir proxy’dir. read onun gördüklerini listeler: bu aracın çağırabildiği yerde proxy’nin kendi dışa aktarımıyla, herhangi bir proxy’den de bir dosyayla, har, yani HAR olarak dışa aktarılmış oturumuyla. Bir liste, start’tan bu yana herhangi bir istemciden proxy’den geçeni tutar. Hiçbir sertifika asla kurulmaz: HTTPS’i bir proxy üzerinden görmek için onun sertifikasını kendiniz kurun. Bir iPhone’da yalnızca har ile read vardır: proxy’si Wi-Fi ayarlarındadır.

webview: pages, elements (erişilebilirlik ağacının okuyamadığı yeri okumak için dokunma koordinatlarındaki DOM), click (bir CSS seçicisi), eval (bir betik). Android’de, hata ayıklanabilir bir uygulamanın webview_devtools_remote_<pid> soketiyle adb forward üzerinden DevTools protokolünü konuşur. Simülatörde Safari’nin Web Inspector’ının kullandığı soketle konuşur; iOS 16.4’ten itibaren bir sayfa yalnızca uygulama isInspectable ayarladıysa görünür. Bir iPhone’a bu yolla ulaşılmaz. Bir simülatörün denetçisine açılan tek bir bağlantı bir çağrıya ve ardından gelen bir dakikadaki çağrılara hizmet eder, çünkü denetçi yeni bir bağlantıya ancak öncekinin kapanmasından 10 s kadar sonra hizmet eder; yeni bir bağlantı denetçi ne kadar sürerse, 15 s’ye kadar ve bir kez de yeni bir bağlantıda beklenir, zaman aşımı da denetçiyi anar. Komut satırında her çağrı ayrı bir süreçtir, bu yüzden öncekinden 10 s içinde yapılan bir çağrı bu 10 s’ye kadar sürebilir. Bir simülatörde pages, her sayfanın kendi belgesinin söylediğine göre görünen sekmeyi (showing) diye işaretler, webview ve screen de onu okur; Android’de her sayfayı bir kez listeler. Denetlenecek sayfa yokken, yüklenmekte olan bir sayfanın yüklenince listelendiğini ve yeniden sormayı söyler.

screen, bir web görünümünün gösterdiğini web olarak işaretler ve sayfanın tutup erişilebilirlik ağacının tutmadığını koordinatlar ve seçiciyle ekler; sayfayı en çok 3 s bekler ve okumadan bıraktığında bunu söyler. Hata ayıklanabilir olmayan bir uygulama da web görünümünün erişilebilirliğe söylediğini yine gösterir.

Bir Flutter uygulamasının semantiği erişilebilirlik ağacındadır, bu yüzden screen, seçiciler ve dokunuşlar onda çalışır. Dart VM servisinin daha zengin ağacı henüz yapılmadı: bu araç yalnızca test ettiğini gönderir ve onu test edecek bir Flutter test uygulaması yok. webview’un yaptığı gibi olurdu: bir debug build’in logunda Observatory ya da Dart VM service satırını bulmak, portunu yönlendirmek ve WebSocket’i üzerinden ext.flutter.inspector.getRootWidgetSummaryTree çağırmak.

react_native bu Mac’teki Metro ile konuşur ve cihaz gerektirmez: targets, logs (Hermes çalışma zamanının DevTools protokolü üzerinden JS konsolu, ms boyunca, gizli değerler gizlenmiş) ve reload (Metro’nun yolu, yoksa çalışma zamanınınki). Yalnızca Metro’nun yerine geçen bir taklide karşı test edildi, gerçek bir uygulamaya karşı değil. Dışarıda kalanlar: bileşen ağacı ve JS profilleri. Android’de bir cihaz Metro’ya sizin kendi adb reverse tcp:8081 tcp:8081 komutunuzla ulaşır. metro, localhost, 127.0.0.1 ya da [::1] ve bir porttur; böylece bu Mac başka bir sunucuyu aramaz; Metro’nun başka bir sunucuda ya da portta adlandırdığı bir çalışma zamanı soketi açılmaz.

visual baseline ekranı dir altında name olarak kaydeder (varsayılan ./appdyno-baselines, projenizle commit etmek için). compare, tolerance aşılınca CHECK_FAILED ile reddeder (piksellerin yüzdesi, varsayılan 0,1; bir kanal 16’dan fazla farklıysa piksel sayılır) ve name.diff.png (farklı olan kırmızı, maskeler mavi) ile name.actual.png yazar. masks, dokunma birimlerinde x,y,w,h ya da text, id, role’dür; durum çubuğu her zaman dışarıda bırakılır. Bir baseline tek bir ekran boyutu için geçerlidir ve ret bunu söyler.

Bu site ziyaretleri çerez kullanmadan Cloudflare Web Analytics ile sayar.